IQ ย่อมาจาก intelligence quotient เป็นคะแนนที่แสดงว่าผลการทำโจทย์การใช้เหตุผลชุดหนึ่งของคุณอยู่ตรงไหนเมื่อเทียบกับกลุ่มอ้างอิงที่มีอายุเท่ากัน มาตรวัด IQ สมัยใหม่กำหนดจุดกึ่งกลางไว้ที่ 100 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 15 ประมาณสองในสามของกลุ่มอ้างอิงจึงได้คะแนนระหว่าง 85 ถึง 115 การวัด IQ ใช้โจทย์มาตรฐานที่ดำเนินการและให้คะแนนด้วยวิธีเดียวกันกับทุกคน และผลที่ได้อธิบายการคิดบางด้านที่สำคัญ ไม่ใช่ตัวตนทั้งหมดของบุคคล
คะแนน IQ มีที่มาอย่างไร
เรื่องราวเริ่มต้นที่ปารีสในปี 1905 โรงเรียนในฝรั่งเศสต้องการวิธีที่เป็นธรรมในการค้นหาเด็กที่จะได้ประโยชน์จากการช่วยเหลือเพิ่มเติม นักจิตวิทยาอัลเฟรด บิเนต์ ซึ่งทำงานร่วมกับเตโอดอร์ ซีมง จึงรวบรวมโจทย์สั้น ๆ ที่ยากขึ้นเรื่อย ๆ เช่น ทำตามคำสั่งง่าย ๆ พูดทวนตัวเลข เปรียบเทียบความยาว และบอกความหมายของคำที่คุ้นเคย ในฉบับปรับปรุงปี 1908 ทั้งสองจัดกลุ่มโจทย์ตามอายุ เพื่อให้แสดงผลการทำโจทย์ของเด็กเป็น “อายุสมอง” ได้ ซึ่งหมายถึงอายุที่เด็กทั่วไปทำโจทย์ชุดเดียวกันนั้นได้
ในปี 1912 นักจิตวิทยาชาวเยอรมัน วิลเลียม สเติร์น เสนอให้นำอายุสมองหารด้วยอายุจริง ในปี 1916 ลูอิส เทอร์แมน แห่งมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ปรับโจทย์ของบิเนต์ให้เหมาะกับเด็กอเมริกัน และคูณอัตราส่วนนั้นด้วย 100 คำว่า “IQ” จึงกลายเป็นคำในชีวิตประจำวัน เด็กอายุ 10 ปีที่ทำโจทย์ได้เหมือนเด็กทั่วไปอายุ 12 ปีจะได้ 120 คะแนน
อัตราส่วนนี้ใช้กับเด็กได้พอสมควร แต่ใช้กับผู้ใหญ่ไม่ได้ เพราะผลการทำโจทย์ประเภทนี้ไม่ได้เพิ่มขึ้นอย่างสม่ำเสมออีกเมื่อเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ หากใช้อัตราส่วน ผู้ใหญ่อายุ 40 ปีที่ความสามารถคงที่ทุกประการจะดูเหมือนถดถอยลงทุกปี เดวิด เวคสเลอร์ แก้ปัญหานี้ในปี 1939 ด้วยแนวคิดที่ต่างออกไป แทนที่จะใช้อัตราส่วน เขาเปรียบเทียบแต่ละคนกับคนอื่นที่อายุเท่ากัน แล้วแสดงผลเป็นระยะห่างจากค่าเฉลี่ยของกลุ่มนั้น นี่คือ IQ แบบเบี่ยงเบน (deviation IQ) ซึ่งแบบทดสอบเชาวน์ปัญญาสมัยใหม่เกือบทุกชุดใช้อยู่ ประวัติการทดสอบเชาวน์ปัญญา โดยคอร์วิน โบก ติดตามเส้นทางนี้อย่างละเอียด ตั้งแต่มาตรวัดบิเนต์-ซีมงจนถึงมาตรวัดของเวคสเลอร์
IQ แบบเบี่ยงเบน: 100 และ 15 หมายถึงอะไรจริง ๆ
คะแนนดิบเพียงอย่างเดียวแทบไม่มีความหมาย การแก้ปริศนาได้ 24 จาก 32 ข้ออาจเป็นผลที่ยอดเยี่ยมในแบบทดสอบที่ยาก และเป็นผลธรรมดาในแบบทดสอบที่ง่าย เพื่อแปลงคะแนนดิบเป็น IQ ผู้พัฒนาแบบทดสอบจะให้กลุ่มอ้างอิงขนาดใหญ่ทำแบบทดสอบ บันทึกว่าคะแนนกระจายตัวอย่างไรในแต่ละช่วงอายุ แล้วแสดงผลใหม่ทุกผลเป็นตำแหน่งภายในการกระจายนั้น
มาตรวัดถูกกำหนดด้วยตัวเลขสองตัว:
- จุดกึ่งกลาง 100: คะแนน 100 หมายถึงผลการทำโจทย์ที่อยู่ตรงกลางพอดีของกลุ่มอ้างอิงในวัยเดียวกับคุณ
- ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 15: นี่คือหน่วยของระยะห่าง คะแนน 115 อยู่สูงกว่าจุดกึ่งกลางหนึ่งส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 130 สูงกว่าสองส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ 85 ต่ำกว่าหนึ่งส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
เมื่อคะแนนกระจายตามเส้นโค้งปกติรูประฆังที่คุ้นเคย ระยะห่างเหล่านี้จะแปลงเป็นสัดส่วนที่คาดการณ์ได้:
| ช่วง IQ | ระยะห่างจากจุดกึ่งกลาง | สัดส่วนบนเส้นโค้งอ้างอิง |
|---|---|---|
| 85–115 | ภายใน 1 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน | ประมาณ 68% |
| 70–130 | ภายใน 2 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน | ประมาณ 95% |
| สูงกว่า 130 | สูงกว่าจุดกึ่งกลางเกิน 2 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน | ประมาณ 2% |
| ต่ำกว่า 70 | ต่ำกว่าจุดกึ่งกลางเกิน 2 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน | ประมาณ 2% |
นี่คือเหตุผลที่คะแนน IQ เป็นค่าสัมพัทธ์เสมอ คะแนนไม่ได้นับว่าคุณ “มี” เชาวน์ปัญญามากเท่าใดในหน่วยสัมบูรณ์บางอย่าง แต่บอกว่าผลการทำโจทย์ของคุณอยู่ตรงไหนเมื่อเทียบกับกลุ่มหนึ่ง ในช่วงเวลาหนึ่ง กับโจทย์ชุดหนึ่ง
เรื่องช่วงเวลาสำคัญกว่าที่คุณอาจคิด ผลการทำแบบทดสอบ IQ โดยเฉลี่ยเพิ่มขึ้นตลอดศตวรรษที่ 20 ในหลายประเทศ ปรากฏการณ์นี้เรียกว่าปรากฏการณ์ฟลินน์ (Flynn effect) การวิเคราะห์อภิมานที่ครอบคลุมข้อมูลกว่าหนึ่งศตวรรษ จาก 31 ประเทศประมาณว่า IQ รวมเพิ่มขึ้นราว 0.28 คะแนนต่อปี หรือเกือบ 3 คะแนนต่อทศวรรษ และพบว่าการเพิ่มขึ้นช้าลงในช่วงไม่กี่ทศวรรษหลัง ด้วยความเคลื่อนไหวนี้ แบบทดสอบที่ใช้กันมานานจึงต้องสร้างเกณฑ์มาตรฐานใหม่เป็นระยะ หากวัดเทียบกับกลุ่มอ้างอิงชุดเก่า ผู้ทำแบบทดสอบในปัจจุบันอาจดูดีกว่าเมื่อเทียบกับกลุ่มอ้างอิงชุดใหม่
แบบทดสอบ IQ ให้คุณทำอะไรบ้าง
หากคุณไม่เคยเห็นแบบทดสอบเชาวน์ปัญญาระดับมืออาชีพมาก่อน โจทย์อาจไม่ลึกลับอย่างที่คุณคิด ชุดแบบทดสอบส่วนใหญ่รวมโจทย์สั้น ๆ หลายประเภทเข้าด้วยกัน:
- ปริศนาแบบรูปและเมทริกซ์: ตารางรูปทรงเป็นไปตามกฎที่ซ่อนอยู่ และคุณต้องเลือกชิ้นที่เติมตารางให้สมบูรณ์ งานวิจัยเกี่ยวกับแบบทดสอบเมทริกซ์ของเรเวน (Raven) ซึ่งเป็นหนึ่งในแบบทดสอบประเภทนี้ที่รู้จักกันดีที่สุด พบว่าข้อที่ยากกว่าจะรวมกฎหลายข้อเข้าด้วยกัน และคนที่แก้ข้อเหล่านั้นได้จะเก่งกว่าในการค้นหากฎเชิงนามธรรมและการจดจำเป้าหมายหลายอย่างไว้พร้อมกันขณะตรวจดูตัวเลือก
- โจทย์ด้านภาษา: บอกความหมายของคำ อธิบายว่าแนวคิดสองอย่างคล้ายกันอย่างไร ตอบคำถามความรู้ทั่วไป
- โจทย์ด้านจำนวน: อนุกรมตัวเลข โจทย์เลขคณิต การเปรียบเทียบปริมาณ
- โจทย์ด้านมิติสัมพันธ์: หมุนรูปในใจ ประกอบรูปทรงจากชิ้นส่วน นึกภาพว่าลวดลายพับออกมาเป็นอย่างไร
- โจทย์ด้านความจำ: พูดทวนลำดับตัวเลขหรือจำตำแหน่ง
- โจทย์ด้านความเร็ว: จับคู่สัญลักษณ์หรือมองหาเป้าหมายให้เร็วที่สุด
โจทย์แต่ละประเภทให้คะแนนของตัวเอง และ IQ โดยรวม ซึ่งมักเรียกว่า IQ รวม (full-scale IQ) ก็รวมคะแนนเหล่านี้เข้าด้วยกัน หนึ่งในข้อค้นพบที่เก่าแก่ที่สุดของจิตวิทยา ซึ่งชาร์ลส์ สเปียร์แมน อธิบายไว้เป็นคนแรกในปี 1904 คือคนที่ทำโจทย์ประเภทหนึ่งได้ดีมักทำโจทย์ประเภทอื่นได้ดีพอสมควรด้วย องค์ประกอบร่วมนี้เรียกว่าปัจจัยทั่วไป หรือ g และเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้คะแนนรวมเพียงตัวเดียวมีความหมาย รายงานของคณะทำงานสมาคมจิตวิทยาอเมริกัน (APA) เรื่อง เชาวน์ปัญญา: สิ่งที่รู้แล้วและสิ่งที่ยังไม่รู้ (Intelligence: Knowns and Unknowns) สรุปข้อค้นพบนี้และข้อค้นพบอื่นที่เป็นที่ยอมรับแล้วไว้อย่างอ่านง่าย
แบบจำลอง CHC ฉบับเข้าใจง่าย
การมองเชาวน์ปัญญาเป็นสิ่งเดียวกลายเป็นมุมมองที่ง่ายเกินไป ส่วนการมองว่าเป็นทักษะนับสิบที่ไม่เกี่ยวข้องกันก็กลายเป็นมุมมองที่ผิดเช่นกัน แบบจำลองที่อยู่เบื้องหลังชุดแบบทดสอบสำคัญหลายชุดในปัจจุบันอยู่ตรงกลางระหว่างสองมุมมองนี้ แบบจำลองนี้ชื่อว่าแบบจำลองแคทเทลล์-ฮอร์น-แคร์รอลล์ หรือ CHC ตามชื่อนักวิจัยสามคนที่นำผลงานมารวมกัน
เรย์มอนด์ แคทเทลล์ ซึ่งต่อมาจอห์น ฮอร์น ได้เข้าร่วมงานด้วย แยกเชาวน์ปัญญาแบบลื่นไหลและเชาวน์ปัญญาแบบตกผลึกออกจากกัน เชาวน์ปัญญาแบบลื่นไหลคือการใช้เหตุผลกับสิ่งใหม่ เช่น การสังเกตเห็นกฎที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เชาวน์ปัญญาแบบตกผลึกคือความรู้และทักษะที่สะสมผ่านการศึกษาและประสบการณ์ เช่น คำศัพท์ ในปี 1993 จอห์น แคร์รอลล์ ตีพิมพ์หนังสือ Human Cognitive Abilities ซึ่งวิเคราะห์ชุดข้อมูลกว่า 460 ชุดที่เก็บรวบรวมตลอดหลายทศวรรษใหม่อีกครั้ง และเสนอลำดับชั้นของความสามารถสามระดับ ต่อมาเควิน แมคกรูว์ และคณะได้รวมงานสองสายนี้เป็นกรอบแนวคิดเดียว
คุณอาจนึกภาพ CHC เป็นต้นไม้:
- ชั้นบนสุด คือความสามารถทั่วไป g ซึ่งมีผลต่อการทำโจทย์แทบทุกประเภท
- ชั้นกลาง คือความสามารถกว้าง (broad abilities) ซึ่งมีมากกว่าสิบสองด้านในแบบจำลองฉบับหลัง ๆ ด้านที่รู้จักกันดีที่สุด ได้แก่ การให้เหตุผลแบบลื่นไหล ความเข้าใจและความรู้ (ด้านตกผลึก) การประมวลผลทางสายตา ความรู้เชิงปริมาณ ความจำขณะทำงาน การจัดเก็บและดึงข้อมูลระยะยาว และความเร็วในการประมวลผล
- ชั้นล่าง คือความสามารถเฉพาะ (narrow abilities) จำนวนมาก เช่น การหมุนภาพในใจ การหากฎจากตัวอย่าง หรือความเร็วในการรับรู้ ซึ่งโจทย์แต่ละข้อวัดได้โดยตรง
คุณค่าในทางปฏิบัติของ CHC คือการให้แผนที่ร่วมกันแก่ผู้สร้างแบบทดสอบ ชุดแบบทดสอบที่ออกแบบมาดีจะสุ่มวัดความสามารถกว้างหลายด้าน เพื่อไม่ให้คะแนนรวมขึ้นอยู่กับทักษะแคบ ๆ เพียงอย่างเดียว และเพื่อให้อธิบายโปรไฟล์คะแนนด้วยภาษาเดียวกันได้
แบบจำลองนี้เกี่ยวข้องกับแบบทดสอบในเว็บไซต์นี้อย่างไร
แบบทดสอบบน iqtest.quest เป็นแบบทดสอบที่ใช้รูปภาพ และสุ่มวัดสี่ด้านของแบบทดสอบ:
- การให้เหตุผลจากแบบแผน: ค้นหากฎเบื้องหลังลำดับหรือตารางของรูปภาพ แล้วนำไปใช้กับกรณีใหม่
- การคิดเชิงมิติสัมพันธ์: นึกภาพ หมุน และเปรียบเทียบรูปทรงในพื้นที่
- การให้เหตุผลเชิงจำนวน: มองเห็นปริมาณและความสัมพันธ์ระหว่างตัวเลข
- การจับคู่ภาพอย่างรวดเร็ว: ค้นหาและจับคู่รายละเอียดทางภาพง่าย ๆ อย่างรวดเร็วและแม่นยำ
ในภาษาของ CHC ด้านเหล่านี้ใกล้เคียงที่สุดกับการให้เหตุผลแบบลื่นไหล การประมวลผลทางสายตา ความสามารถเชิงปริมาณ และความเร็วในการประมวลผล เนื่องจากโจทย์ใช้รูปภาพ รูปทรง และปริมาณ แบบทดสอบนี้จึงตั้งใจไม่วัดคำศัพท์และความรู้ทั่วไป ทำให้พึ่งพาภาษาน้อยลง แต่ก็หมายความว่าครอบคลุมความสามารถในขอบเขตที่แคบกว่าชุดแบบทดสอบทางคลินิกฉบับเต็ม
แบบทดสอบ IQ ระดับมืออาชีพสร้างมาตรฐานอย่างไร
เบื้องหลังแบบทดสอบ IQ ทางคลินิกแบบที่นักจิตวิทยาใช้คือกระบวนการพัฒนาที่ยาวนาน ผู้จัดพิมพ์เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างขนาดใหญ่ที่เลือกให้สะท้อนประชากรตามอายุ เพศ ภูมิภาค การศึกษา และลักษณะอื่น ๆ และแต่ละช่วงอายุจะมีเกณฑ์มาตรฐาน (norms) ของตัวเอง แบบทดสอบจะได้รับการตรวจสอบความเที่ยง (คะแนนคงเส้นคงวาหรือไม่) และความตรง (คะแนนสัมพันธ์กับสิ่งที่ควรสัมพันธ์หรือไม่) ตามแนวทางวิชาชีพ เช่น มาตรฐานการทดสอบทางการศึกษาและจิตวิทยา (Standards for Educational and Psychological Testing) ที่ AERA, APA และ NCME จัดพิมพ์ร่วมกัน จากนั้นผู้ทดสอบที่ผ่านการฝึกอบรมจะดำเนินการทดสอบแบบตัวต่อตัวในห้องที่เงียบ ตามขั้นตอนที่กำหนดไว้
ไม่มีคะแนนแบบทดสอบใดแม่นยำสมบูรณ์ ทุกคะแนนมีความคลาดเคลื่อนในการวัดอยู่บ้าง ซึ่งมักสรุปเป็นความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของการวัด นี่คือเหตุผลที่แบบทดสอบที่รอบคอบรายงานช่วงคะแนน ซึ่งมักเรียกว่าช่วงความเชื่อมั่น ควบคู่กับตัวเลขเดี่ยว
ควรพูดให้ชัดว่าแบบทดสอบออนไลน์แตกต่างตรงไหน แบบทดสอบในเว็บไซต์นี้แปลงคำตอบของคุณเป็นมาตรวัดที่คุ้นเคยซึ่งมีจุดกึ่งกลาง 100 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 15 แต่ทำโดยใช้พารามิเตอร์แบบจำลองชั่วคราวสำหรับแต่ละกลุ่มอายุ ไม่ใช่เกณฑ์มาตรฐานที่เก็บจากกลุ่มตัวอย่างประชากรที่เป็นตัวแทน พารามิเตอร์เหล่านี้อาจเปลี่ยนหลังการปรับเทียบเชิงประจักษ์ และการเปลี่ยนแปลงใด ๆ จะออกมาเป็นรุ่นใหม่ที่ระบุหมายเลขรุ่น ดังนั้นคะแนนและเปอร์เซ็นไทล์ที่คุณเห็น รวมถึงช่วงชั่วคราวของแบบจำลองในรายงานฉบับละเอียด จึงเป็นค่าประมาณเพื่อการทำความเข้าใจตนเอง ไม่ใช่การประเมินทางคลินิก หน้าวิธีการทดสอบ อธิบายการให้คะแนนทีละขั้นตอน
สิ่งที่ IQ ไม่ได้วัด
คะแนน IQ มีประโยชน์ก็เพราะมันแคบ คะแนนอธิบายว่าคุณแก้โจทย์ประเภทหนึ่งได้ดีเพียงใดภายใต้เงื่อนไขหนึ่ง ต่อไปนี้คือบางสิ่งที่คะแนนไม่ได้ครอบคลุม:
- ความรู้และความเชี่ยวชาญ: แบบทดสอบที่ใช้รูปภาพไม่ได้บอกอะไรเลยว่าคุณรู้เรื่องการแพทย์ ประวัติศาสตร์ หรืองานช่างไม้มากเพียงใด และแม้แต่ชุดแบบทดสอบด้านภาษาก็สุ่มวัดความรู้ทั่วไปได้เพียงบางส่วน
- ความคิดสร้างสรรค์: การคิดไอเดียใหม่ที่ไม่ซ้ำใครเกี่ยวข้องกับการหาคำตอบเดียวที่ถูกต้องของปริศนา แต่ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน
- ทักษะทางสังคมและอารมณ์: ความเข้าใจผู้คน การจัดการความขัดแย้ง และการอ่านบรรยากาศ ไม่ได้อยู่ในชุดแบบทดสอบ IQ มาตรฐาน
- แรงจูงใจ ความเพียร และอุปนิสัย: สิ่งเหล่านี้กำหนดว่าคนเราทำอะไรกับความสามารถของตน และแบบทดสอบ IQ ไม่ได้วัดสิ่งเหล่านี้
- วิจารณญาณในทางปฏิบัติ: การรู้ว่าอะไรสำคัญในสถานการณ์จริงที่ยุ่งเหยิงเป็นทักษะที่ต่างจากการแก้ปริศนาที่มีโจทย์ชัดเจน
- คุณค่าหรือศักยภาพของคุณ: คะแนน IQ อธิบายผลการทำแบบทดสอบ ไม่ใช่คำตัดสินตัวบุคคล
คะแนน IQ ทำนายบางสิ่งได้ดีพอสมควร คณะทำงานของ APA รายงานว่า IQ มีสหสัมพันธ์กับผลการเรียนในโรงเรียนประมาณ 0.5 ซึ่งเป็นความเชื่อมโยงที่มาก แต่ความแตกต่างของผลการเรียนส่วนใหญ่ยังขึ้นอยู่กับปัจจัยอื่น เช่น ความพยายาม การสอน ความสนใจ และสภาพแวดล้อม นี่เป็นวิธีที่เหมาะสมในการมอง IQ โดยรวม คือเป็นข้อมูลที่มีความหมายชิ้นหนึ่ง ไม่ใช่ภาพทั้งหมด
เชื่อถือแบบทดสอบ IQ ออนไลน์ได้หรือไม่
แบบทดสอบออนไลน์มีประโยชน์ได้จริง ตราบใดที่ซื่อตรงเกี่ยวกับสิ่งที่ตัวเองทำ คำถามต่อไปนี้ควรถามกับทุกแบบทดสอบที่คุณทำ:
- แบบทดสอบอธิบายหรือไม่ว่าวัดอะไรและคำนวณคะแนนอย่างไร
- แบบทดสอบบอกหรือไม่ว่าคะแนนอิงกลุ่มตัวอย่างประชากรที่เป็นตัวแทนหรืออิงสมมติฐานของแบบจำลอง
- แบบทดสอบบอกหรือไม่ว่าคะแนนแม่นยำเพียงใด แทนที่จะนำเสนอตัวเลขเดียวเป็นคำตัดสินสุดท้าย
- แบบทดสอบควบคุมเวลาหรือไม่ เพื่อให้เปรียบเทียบผลระหว่างคนได้
- แบบทดสอบหลีกเลี่ยงการอ้างว่าเป็นการวินิจฉัยหรือไม่
แบบทดสอบออนไลน์ไม่สามารถจำลองสภาวะควบคุมของการประเมินที่ดำเนินการเป็นรายบุคคลได้ และไม่ควรใช้แบบทดสอบออนไลน์ใด ๆ ในการตัดสินใจทางคลินิก การจัดชั้นเรียน หรือการจ้างงาน หากคุณกังวลเกี่ยวกับพัฒนาการของเด็ก หรือความเปลี่ยนแปลงด้านความจำหรือการคิดของตนเอง ผู้ที่ควรไปพบคือผู้เชี่ยวชาญที่มีคุณสมบัติ เช่น นักจิตวิทยาหรือแพทย์
อย่างไรก็ตาม สำหรับความอยากรู้และการทำความเข้าใจตนเอง แบบทดสอบที่สร้างอย่างพิถีพิถันสามารถให้ค่าประมาณที่สมเหตุสมผลว่าคุณใช้เหตุผลกับแบบรูป รูปทรง และตัวเลขได้อย่างไร ที่มีประโยชน์ไม่แพ้กันคือ การเข้าใจสิ่งที่อยู่เบื้องหลังตัวเลข (มาตรวัด กลุ่มอ้างอิง ชุดโจทย์ และค่าความคลาดเคลื่อน) ช่วยให้คุณอ่านคะแนน IQ ใด ๆ จากแบบทดสอบใดก็ตามด้วยความสนใจและความระมัดระวังในสัดส่วนที่เหมาะสม หากคุณมีผลลัพธ์อยู่ตรงหน้าแล้ว คะแนน IQ หมายถึงอะไร จะพาคุณไล่ดูทีละส่วน
คำถามและคำตอบ
คะแนน IQ ปกติอยู่ที่เท่าไร
บนมาตรวัด IQ ทั่วไป จุดกึ่งกลางคือ 100 และประมาณสองในสามของกลุ่มอ้างอิงได้คะแนนระหว่าง 85 ถึง 115 คะแนนที่อยู่ใกล้จุดกึ่งกลางถือว่าอยู่ในระดับเฉลี่ย แต่แบบทดสอบแต่ละชุดกำหนดขอบเขตของชื่อระดับต่างกันเล็กน้อย เช่น แบบทดสอบทางคลินิกจำนวนมากเรียกช่วง 90 ถึง 109 ว่าระดับเฉลี่ย
IQ กับเชาวน์ปัญญาเป็นสิ่งเดียวกันหรือไม่
ไม่เชิง IQ คือคะแนนจากชุดโจทย์เฉพาะที่ทำในช่วงเวลาหนึ่ง คะแนนนี้สะท้อนส่วนสำคัญของการใช้เหตุผล แต่บอกได้น้อยมากเกี่ยวกับความเชี่ยวชาญ ความคิดสร้างสรรค์ ทักษะทางสังคม หรืออุปนิสัย
ใครเป็นผู้คิดค้นแบบทดสอบ IQ
อัลเฟรด บิเนต์ และเตโอดอร์ ซีมง สร้างมาตรวัดเชาวน์ปัญญาที่ใช้งานได้จริงชุดแรกในฝรั่งเศสเมื่อปี 1905 วิลเลียม สเติร์น เสนอแนวคิดผลหารเชาวน์ปัญญา (intelligence quotient) ในปี 1912 ลูอิส เทอร์แมน ทำให้แนวคิดนี้แพร่หลาย และเดวิด เวคสเลอร์ นำ IQ แบบเบี่ยงเบนที่แบบทดสอบสมัยใหม่ใช้มาใช้เป็นคนแรก
CHC ย่อมาจากอะไร
CHC ย่อมาจาก Cattell-Horn-Carroll (แคทเทลล์-ฮอร์น-แคร์รอลล์) แบบจำลองนี้อธิบายเชาวน์ปัญญาเป็นลำดับชั้น โดยมีความสามารถทั่วไปอยู่บนสุด ความสามารถกว้าง เช่น การให้เหตุผลแบบลื่นไหลและความเร็วในการประมวลผล อยู่ตรงกลาง และความสามารถเฉพาะจำนวนมากอยู่ชั้นล่าง
แบบทดสอบออนไลน์วัด IQ ได้หรือไม่
แบบทดสอบออนไลน์ประมาณได้ว่าคุณทำโจทย์การใช้เหตุผลได้ดีเพียงใด แต่ไม่สามารถจำลองการประเมินทางคลินิกที่มีผู้ดูแลการทดสอบได้ แบบทดสอบในเว็บไซต์นี้ให้คะแนนคำตอบด้วยพารามิเตอร์แบบจำลองชั่วคราวแทนเกณฑ์มาตรฐานประชากร ผลที่ได้จึงเป็นค่าประมาณ
แหล่งอ้างอิง
- Boake, C. (2002). From the Binet-Simon to the Wechsler-Bellevue: Tracing the history of intelligence testing. Journal of Clinical and Experimental Neuropsychology, 24(3), 383–405.
- Spearman, C. (1904). "General intelligence," objectively determined and measured. The American Journal of Psychology, 15(2), 201–292.
- Neisser, U., Boodoo, G., Bouchard, T. J., et al. (1996). Intelligence: Knowns and unknowns. American Psychologist, 51(2), 77–101.
- Horn, J. L., & Cattell, R. B. (1966). Refinement and test of the theory of fluid and crystallized general intelligences. Journal of Educational Psychology, 57(5), 253–270.
- Carroll, J. B. (1993). Human Cognitive Abilities: A Survey of Factor-Analytic Studies. Cambridge University Press.
- McGrew, K. S. (2009). CHC theory and the human cognitive abilities project: Standing on the shoulders of the giants of psychometric intelligence research. Intelligence, 37(1), 1–10.
- Carpenter, P. A., Just, M. A., & Shell, P. (1990). What one intelligence test measures: A theoretical account of the processing in the Raven Progressive Matrices Test. Psychological Review, 97(3), 404–431.
- Pietschnig, J., & Voracek, M. (2015). One century of global IQ gains: A formal meta-analysis of the Flynn effect (1909–2013). Perspectives on Psychological Science, 10(3), 282–306.
- American Educational Research Association, American Psychological Association, & National Council on Measurement in Education (2014). Standards for Educational and Psychological Testing. AERA.